seiñálau

seiñálau. 1. seiñálau. (b). du aditza. Señalar. Ezta biatzakin iñor seiñalau biar. 2. seiñalau, seiñaláua. (c). adjektiboa. Inportantea. Egunei buruz, batik bat.   Se dice, sobre todo, de los días señalados, importantes. Egun seiñalaua izan da beti San Martzial eguna Bergaan.