2. eze

2. eze. (c). juntagailua. ZE. Ezen.   Partícula que se usa en oraciones causales explicativas; porque, pues Gero etorri zaittez laguntzera, eze bestela ezingot lana akabau./ Gaur zeuk eiñ errekauak, ze bestela eztot dentistiana joateko astirik izango. Sin. zegaittik eze.