1. bénetan

1. bénetan. (a). adberbioa. De verdad, de veras, firmemente. Benetan esaten dotsuet, oso asarre nago. Fran.k "sinistuta" zentzuan ere badarabil: Gu geu etorri giñan benetan e, benetan etorri giñan. (Ezkioko amabirjinarekin sinistuta). béne-bénetan. (b). aditza. Muy de verdad.