Hiztegia

A | B | C | D | E | F | G | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Z
gosétu. (b). da-du aditza. Sentir hambre. Baiñuak gosetu eitten dau./ Zer, gosetu aiz, ala.
gosezto, goseztua. adjektiboa. (Eibar) "Beti gose dagoena. Gosezto aundi bat da zure laguna." (AAG Eibes)
gox-afai, gox-afaixe. izena. (Aramaio) "Arratsaldeko zazpiak aldera egiten zen afaria (udan sorora eroaten zen)." (Orm Aram)
gozagárri, gozagarríxa. (d). izena. Gozotzeko balio duena. Zentzu literalean zein irudizkoan.   Dulcificante, dulce. Gizon orrek beintzat eztau gozagarri aundirik eruango etxera./ Gailletak, ero karameluak ero, gozagarrin bat ekarrizu umiandako.
gozákaitz, gozakáitza. (d). adjektiboa. Desatsegina, gustua egiteko gaitza, pertsonez; latza, lakarra, arropaz, lurraz, etab.   Desagradable, referiéndose a personas; áspero, duro, referiéndose a ropas, tierra, etc. Persona bat pe izan leikek gozakaitza, desagradablia danian ero. Galtza batzuk pe izan leizkek. Klem. Ant. gozátsu. Ik. gozakáiztu.