itxurátu

itxurátu. 1. itxuratu. (c). da-du aditza. Itxura ona hartu edo eman.   Adecentar, arreglar. Bastante itxuratu dabe Poligono aldia./ Len ondo ezebeza zan Mikel, baiña edadiakin itxuratu ein dda. Ik. tajutu. 2. itxuratu. (c). da aditza. Nahikoa jan, bete.   Saciarse de comida o bebida. Bapo mutill, iruk aiña jan dok; oiñezkero itxuratuko itzan. Sin. tajutu.