fundídu

fundídu. (a). aditza. FUNDIRU (LEIN.). Mea edo metala urtu.   Fundir. Labe altuak soplantiak-eta zauken su eitteko, eta tolba batian gora ixotze zan minerala ta an funditze zan; aura etaratze zan gero olako kanal batian, ta formak emote jakuen. Don. Sin. urtu.