ezebéztu

ezebéztu. (d). du aditza. Ezereztu, eskastu, zerbait ezer gutxi izatera etorri.   Volverse deficiente una cosecha, una planta, etc.; desmejorar mucho una persona, animal o cosa. Babia, azken euri onekin ziero ezebeztu da./ Maria, gaixua pasau zebanetik, ziero ezebeztuta dago. Sin. eskástu.