errebéntau

errebéntau. 1. errebéntau. (a). da-du aditza. Explotar. Erruberia errebentau jat zulo baten. 2. errebéntau. (b). da-du aditza. Neka-neka egin, lehertu.   Agotar(se). Eitte zeban beruakin errebentauta aillegau giñuztan Anbotora./ Bizkorregi asi tta errebentau ein zeban irixa.