bénetako

bénetako, bénetakua. (a). Egiazkoa, gezurretakoa ez dena. Jakin nai neuke benetako arrazoia. bene-benetako, bene-benetakua. (b). Egiazko-egiazkoa. Bene-benetako erregezalia zanez, bein adarjotzaille batek esan ei zetsan: Ik euk pe diru asko eingo eban baiña erregetzarako eztok balio. (SM Zirik)