2. baiña

2. baiña. (b). juntagailua. Esaldiaren bukaeran jarrita, nahiz eta, arren.   Aunque; colocado al final de la frase. Enotsan emon, eskatu zostan baiña./ Azkenengo tragua artukou, berandua da baiña./ Aprobau egin zeban, etzeban merezi baiña.