apárte

apárte. 1. apárte. (b). adberbioa. Urrun.   Lejos. Uberatik bastante aparte eitten da Anguzar./ Olako kalamidadiak etxe ingurutik aparte obe. aparte ibili edo izan ez. (b). Urrun izan ez. Lagunei bota kulpia, baiña eu be ez itzan aparte izango. 2. apárte. (b). adberbioa. Bereizirik, bakarrik. apárte ártu. (b). Norbait taldetik aldendu, hitz egiteko edo. Neskatillia aparte artu neban da gauzak garbi esan notsan. apárte éuki. (b). Berezita izan. Kajako diruak aparte dauzkat. apárte lága. (b). Berezita utzi. Sagar ustelak aparte laga. 3. apárte. (c). juntagailua. Izan ezik.   Excepto. Sukaldiaz aparte, etxe geixena erre jakue./ Len esandakuaz aparte mutill ona da./ Ortik aparte eztaukat ezer esateko. ZEREZ edo ZERTATIK aparte. 4. apárte. (b). juntagailua. Gainera.   Además. Lenguaz aparte beste problema bat pe badauke.